بیماری پوستی پسوریازیس (صدف): بیماری ارثی رایج در تمام سنین

پسوریازیس (بیماری پوستی صدف) یک بیماری مزمن (طولانی‌مدت) است. این بیماری وقتی پیشرفت می‌کند که سیستم ایمنی بدن یک سیگنال معیوب را ارسال می‌کند و باعث می‌شود سلول‌های پوستی به‌سرعت رشد کنند. سلول‌های پوستی جدید به‌جای چند هفته در مدت چند روز تشکیل می‌شوند و بدن این سلول‌های پوستی را از بین نمی‌برد. سلول‌های پوستی روی سطح پوست انباشته می‌شوند و باعث ایجاد پدهای پسوریازیس می‌شوند. پسوریازیس ممکن است مسری به نظر برسد اما این‌طور نیست. شما پسوریازیس را از لمس فرد مبتلابه آن دریافت نخواهید کرد. برای ابتلا به بیماری پوستی صدف ، فرد باید ژن‌هایی را که باعث ایجاد آن می‌شوند داشته باشد.

فکر کردن به پسوریازیس به‌عنوان یک "وضعیت پوستی" آسان است اما پسوریازیس درواقع در زیرپوست شروع می‌شود. این‌یک بیماری مزمن (طولانی‌مدت) از سیستم ایمنی است که می‌تواند از خفیف تا شدید باشد. همانند بسیاری از بیماری‌های مزمن، پسوریازیس ممکن است با سایر بیماری‌ها مانند آرتریت روده‌ای، دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی عروقی همراه باشد. خبر خوب این است که گزینه‌ها و استراتژی‌های درمانی وجود دارد که می‌توانند به شما در بهبود پسوریازیس کمک کنند. در ادامه می‌توانید تا جای ممکن در مورد پسوریازیس یاد بگیرید و مبارزه با آن را شروع کنید.

برای دریافت مشاوره در مورد بیماری صدف پوست یا رزرو نوبت در کلینیک سپید با شماره 02122637408 و 02188945723 و 02166124807 می‌توانید تماس بگیرید.

انواع پسوریازیس


انواع مختلفی از بیماری پوستی صدف وجود دارد:

  • پسوریازیس ولگاریس (پلاک)
  • پسوریازیس خالدار
  • پسوریازیس معکوس (همچنین پسوریازیس خفیف یا پسوریازیس وحشی) نامیده می‌شود.
  • پسوریازیس پوسچر
  • پسوریازیس اریترودرمیک

برخی افراد به بیش از یک نوع پسوریازیس مبتلا می‌شوند. گاهی اوقات نیز فردی یک نوع پسوریازیس می‌گیرد و پس‌ازآن به نوع دیگری از پسوریازیس تغییر می‌یابد.

چه کسی به بیماری پوستی صدف مبتلا می‌شود و علل آن چیست؟


افرادی که به پسوریازیس مبتلا می‌شوند معمولاً یک یا چند نفر در خانواده خوددارند که مبتلابه پسوریازیس بوده‌اند.  همه‌کسانی که عضو خانواده‌ای مبتلابه پسوریازیس هستند، پسوریازیس را دریافت نخواهند کرد اما بیماری پوستی صدف در آن‌ها شایع است. در ایالات‌متحده، حدود 7/7 میلیون نفر مبتلابه پسوریازیس هستند. اکثر افراد، حدود 80٪، دارای پسوریازیس پلاک هستند.

  • پسوریازیس ممکن است در هر سنی شروع شود. بیشتر افراد پسوریازیس را بین 15 تا 30 سالگی دریافت می‌کنند. اکثر افراد مستعد ابتلا به پسوریازیس، حدود 75٪، تا سن 40 سالگی، به آن مبتلا می‌شوند. یکی دیگر از زمان‌های معمول برای شروع بیماری پوستی صدف بین 50 تا 60 سالگی است.
  • سفیدپوستان پسوریازیس را بیشتر از سایر نژادها دریافت می‌کند.
  • نوزادان و كودكان كوچك احتمال ابتلا به پسوريازيس معكوس و پسوريازيس خالدار را دارند.

پسوریازیس چیست؟

 

دانشمندان هنوز در تلاش هستند تا همه‌ی جریانی را که در داخل بدن برای ایجاد پسوریازیس اتفاق می‌افتد، یاد بگیرند. ما می‌دانیم که پسوریازیس مسری نیست. شما نمی‌توانید پسوریازیس را از شنا کردن در یک استخر یا داشتن رابطه جنسی بگیرید. دانشمندان متوجه شده‌اند که سیستم ایمنی و ژن افراد نقش مهمی ایفا می‌کند. به نظر می‌رسد که بسیاری از ژن‌ها باعث ایجاد بیماری پوستی صدف می‌شوند. دانشمندان همچنین می‌دانند که همه‌کسانی که ژن‌های پسوریازیس را به ارث می‌برند پسوریازیس را دریافت نخواهند کرد. به نظر می‌رسد که فرد باید ترکیبی از ژن‌های مرتبط با این بیماری را  به ارث برده باشد تا به آن مبتلا شود. سپس فرد باید در معرض یک محرک قرار گیرد. بسیاری افراد می‌گویند پسوریازیس آن‌ها پس‌ازآنکه یکی از این عوامل پسوریازیس شایع ذکرشده در زیر را تجربه کردند، شروع شد:

  • یک رویداد استرس‌زا.
  • استروپ گلو.
  • مصرف برخی از داروها مانند لیتیوم یا دارو برای جلوگیری از مالاریا.
  • هوای سرد و خشک.
  • برش، خراشیدگی یا آفتاب‌سوختگی بد.

علائم و نشانه‌های پسوریازیس



آنچه می‌بینید و احساس می‌کنید بستگی به نوع پسوریازیس دارد. شما ممکن است فقط چند نشانه و علائم ذکرشده در زیر یا بسیاری از آن‌ها را داشته باشید.

پسوریازیس پلاک

  • پلاک‌های قرمزرنگ بر روی پوست به نام پلاک افزایش می‌یابد.
  • پچ ها (لکه‌ها) ممکن است دارای پوشش سفید نقره‌ای باشند.
  • پچ ها می‌توانند در هر نقطه از پوست ظاهر شوند.
  • اکثر پچ ها روی زانو، آرنج، کمر و پوست سر ظاهر می‌شود.
  • پچ ها می‌توانند خارش داشته باشند.
  • خارش پچ ها اغلب موجب می‌شود پچ ها ضخیم شوند.
  • پچ ها در اندازه‌های مختلف متفاوت هستند و می‌توانند به‌عنوان تکه‌های جداگانه ظاهر شوند یا برای پوشش یک منطقه بزرگ به یکدیگر متصل شوند.
  • مشکلات ناخن - چاله‌ها در ناخن‌ها، ناخن‌های فاسد، ناخن‌های افتاده.

پسوریازیس خالدار

  • لکه‌های کوچک، قرمز (معمولاً در تنه، بازوها و پاها، که در پوست سر، صورت و گوش‌ها نیز ظاهر می‌شود).
  • نقاط می‌توانند در سراسر پوست ظاهر شوند.
  • اغلب بعد از یک بیماری، به‌ویژه گلودرد ظاهر می‌شود.
  • لکه‌ها ممکن است چند هفته یا چند ماه بدون درمان بهبود یابند.
  • ممکن است نقاطی در محلی که فرد در آن پسوریازیس پلاک داشته ظاهر شود.

پسوریازیس پوسچر

  • پوست قرمز، متورم شده، و با نقطه‌های نیمه‌خالی
  • اغلب بر روی کف دست‌ها و پاها ظاهر می‌شود.
  • درد و سوزش در نقاطی که در آن لکه ظاهر می‌شود.
  • برآمدگی‌ها خشک می‌شوند و نقاط و لکه‌های قهوه‌ای بر روی پوست باقی می‌گذارند.

پسوریازیس معکوس

پچ های صاف و تکه مای قرمز پوست که نارس به نظر می‌رسند.

  • پچ ها فقط در نقاطی که پوست با پوست اصطکاک دارد مثلاً زیر بغل، اطراف کشاله ران، دستگاه تناسلی و باسن توسعه می‌یابد. زنان ممکن است پچ مای قرمز و نارس را در زیر سینه‌ها رشد دهند.
  • در نقاطی که در آن پسوریازیس معکوس ظاهر می‌شود پوست بسیار سوزش دارد.

پسوریازیس اریتودرمیک

  • پوست به نظر سوخته می‌رسد.
  • اکثر (یا همه) نقاط پوست روی بدن تبدیل به قرمز روشن می‌شود.
  • بدن نمی‌تواند دمای طبیعی خود را با دمای 98.6 درجه فارنهایت حفظ کند. فرد بسیار گرم یا بسیار سرد می‌شود.
  • ضربان قلب خیلی سریع است.
  • خارش شدید
  • درد شدید.

اگر به نظر می‌رسد فرد مبتلابه بیماری پوستی صدف اریتروماتیک است حتماً او را به بیمارستان ببرید. زندگی فرد ممکن است درخطر باشد.

تشخیص بیماری پوستی صدف


برای تشخیص پسوریازیس پزشک:

  • پوست، ناخن و پوست سر را برای علائم پسوریازیس بررسی می‌کند.
  • می‌پرسد آیا اعضای خانواده پسوریازیس دارند.
  • در مورد آنچه در زندگی بیمار اتفاق می‌افتد سؤال می‌کند. متخصص پوست ممکن است بخواهد بداند آیا بیمار تحت‌فشار زیادی قرارگرفته است، اخیر بیماری داشته است یا به‌تازگی شروع به مصرف دارو کرده است.

بعضی‌اوقات متخصص پوست کمی از پوست را برمی‌دارد. متخصص پوست ممکن است این  کار را برای تائید تشخیص انجام دهد. با نگاه کردن به پوست برداشته‌شده در زیر میکروسکوپ، می‌توان تائید کرد که آیا فرد مبتلابه پسوریازیس است یا خیر.

درمان پسوریازیس


درمان پسوریازیس مزایایی دارد. درمان می‌تواند علائم و نشانه مای پسوریازیس را کاهش دهد که معمولاً باعث می‌شود فرد بهبود یابد و احساس بهتر داشته باشد. با درمان برخی افراد پوست خود را کاملاً از لکه‌ها پاک می‌کنند. درمان حتی می‌تواند کیفیت زندگی فرد را بهبود بخشد.

درمان موضعی برای بیماری پوستی صدف

درمان مای موضعی به‌طور مستقیم به پوست آسیب‌دیده مالیده می‌شوند تا تسکین موضعی را بدون عوارض جانبیِ گسترده‌ی ناشی از مصرف داروهای خوراکی و یا تزریق کسب کنند. درمان مای موضعی پسوریازیس عبارتند از:

بعضی از پزشکان پماد سالیسیلیک اسید را پیشنهاد می‌دهند که پوست را با رفع پسوریازیس صاف می‌کند. بااین‌وجود، استفاده از اسید سالیسیلیک در مناطق بزرگ پوست ممکن است موجب جذب بیش‌ازحد این دارو و منجر به عوارض جانبی شود. اسید سالیسیلیک همچنین ممکن است باعث تحریک پوست و ضعیف شدن مو شود که می‌تواند موجب شکستگی و ریزش موقت شود. اثربخشی این ماده در بهترین حالت متوسط است.

درمان اصلی پسوریازیس، کرم استروئید است که التهاب و خارش را کاهش می‌دهد و تولید سلول‌هایی را که در پسوریازیس بیش‌ازحد تولید می‌شوند بلوکه می‌کند. موارد قوی‌تر، که از مواد متوسط مؤثرتر هستند، می‌توانند عوارض جانبی که عبارتند از سوزش، خشکی، آزار و نازک شدن پوست را شامل شوند. به‌طور ویژه دستورالعمل پزشک خود را دنبال کنید.

کلسیپوتریول که ویتامین D است، اثبات‌شده است که برای درمان پسوریازیس مؤثر است به‌خصوص هنگامی‌که با کورتیکواستروئید موضعی ترکیب‌شده باشد. بهترین کار مصرف مقدار محدودی است تا از عوارض جانبی جلوگیری شود.

این محصولات می‌تواند به رشد سریع سلول مای پوستی کمک کند و علائم را کاهش می‌دهد، اما برخی از افراد در معرض عوارض جانبی به‌ویژه فولیکولیت، راشی که فولیکول مو را تحت تأثیر می‌گذارد، هستند. این داروها باید فقط تحت نظارت پزشک مورداستفاده قرار گیرد.

این داروهای موضعی حاوی شکل مصنوعی ویتامین A می‌تواند به بهبود پسوریازیس کمک کنند. این مورد به‌سرعت استروئید اثر نمی‌کند. رتینوئید موضعی گاهی اوقات می‌تواند خشکی و تحریک پوست را ایجاد کند.

داروهای خوراکی و تزریقی برای بیماری صدف

هنگامی‌که درمان مای دیگر شکست بخورند، برخی از پزشکان داروهای خوراکی یا تزریقی را برای درمان پسوریازیس تجویز می‌کنند. برخی از این داروها بر سیستم ایمنی تأثیر می‌گذارد. یکی از این داروها، متوترکسات (همچنین به‌عنوان یک داروی شیمی‌درمانی برای سرطان و برای انواع مختلفی از آرتروز استفاده می‌شود) می‌تواند باعث پاک‌سازی چشمگیر ضایعات پسوریازیس شود. با این حال ممکن است عوارض جانبی نیز ایجاد کند، بنابراین پزشک تجویزکننده باید انجام آزمایش مای منظم خون را نیز تجویز کند. داروهای دیگر این نوع سیکلوسپورین است. رتینوئید خوراکی، ترکیبات با خواص مانند ویتامین A، می‌تواند به‌راحتی برای افراد مبتلابه پسوریازیس شدید مفید باشد. زنان در سن باروری نیاز به مصرف داروهای کنترل بارداری همراه با  این دارو و برای سه سال بعد دارند زیرا این دارو خطر ابتلا به نقایص مادرزادی برای نوزاد را افزایش می‌دهد. داروهای بیولوژیک که پاسخ ایمنی بدن را کنترل می‌کنند به‌طور مرتب برای درمان پسوریازیس شدید و آرتریت روماتوئید استفاده می‌شوند.این داروها که از پروتئین مای انسانی یا حیوانی ساخته‌شده‌اند بسیار مؤثر اما بسیار گران هستند.

نوردرمانی برای پسوریازیس

 


حتی مقادیر کافی و منظم نور خورشید - به‌اندازه‌ای که باعث آفتاب‌سوختگی نشود- می‌تواند ضایعات پسوریازیس را در بسیاری از افراد از بین ببرد. برای موارد مداوم و دشوار در درمان پسوریازیس، بسیاری از پزشکان نوردرمانی را توصیه می‌کنند. یکی از مؤثرترین درمان‌ها، PUVA  درمانی همراه با نور ماوراءبنفش A یا  UVAاست. بعضی از پزشکان ممکن است نوردرمانی را با استفاده از یک جعبه نور به‌تنهایی و یا با درمان مای دیگر مانند قیر زغال‌سنگ تجویز کنند.

 

درمان با لیزر پسوریازیس

لیزر XTRAC دستگاهی است که  برای درمان پلاک‌های مزمن و پسوریازیس تأییدشده است. "لیزرهای اگزایمر " نیز مثل  XTRAC، نور ماوراءبنفش را با یک اشعه بسیار دقیق و متمرکز از نور ماوراءبنفش B به مناطق محلی پلاک پسوریازیس، که تقریباً به‌اندازه کف دست و یا کوچک‌تر است، بر روی بدن می‌تاباند. لیزر اگزایمر اجازه می‌دهد تا شدت مختلفی از UVB اعمال شود، که بستگی به‌جای پسوریازیس بر روی بدن دارد. متخصص پوستی که درمان را انجام می‌دهد طول‌موج را انتخاب می‌کند و دستیار لیزر را در نزدیکی پوست نگه می‌دارد تا مکان مای موردنظر را با نور UVB هدف قرار دهد. درمان لیزر پسوریازیس دردناک نیست. یک جلسه به‌طور متوسط ​​بین 5 تا 15 دقیقه بسته به اینکه چندین منطقه نیاز به درمان دارند طول می‌کشد. به‌طورکلی، بیماران به‌طور متوسط ​​10 تا 20 جلسه درمان، 2 تا 3 بار در هفته نیاز دارند. میانگین زمان درمان برای پاک کردن پلاک حدود 3 تا 4 ماه است.


درمان مای طبیعی پسوریازیس

اگر داروها برای از بین بردن علائم پسوریازیس ناتوان باشند یا باعث ایجاد عوارض جانبی ناخواسته شوند ممکن است افرادی بخواهند از داروهای گیاهی و ویتامین استفاده کنند. برخی از افراد مبتلا به پسوریازیس نور خورشید طبیعی و آب مای اقیانوس را مفید می‌دانند. برخی از استراحتگاه مای ساحلی برنامه مای ویژه‌ای برای افراد مبتلا به پسوریازیس ارائه می‌دهند.

 

راهنمایی برای کنترل بیماری صدف پوستی


پسوریازیس یک بیماری طولانی‌مدت است. مواردی وجود دارد که می‌توانید انجام دهید تا به شما کمک  کند این بیماری را کنترل کنید.

دانش واقعاً قدرت است. یادگیری در مورد پسوریازیس به شما کمک می‌کند که بیماری را کنترل کنید، تصمیمات آگاهانه در مورد نحوه درمان پسوریازیس بگیرید و از چیزهایی که پسوریازیس را بدتر می‌کنند اجتناب کنید.

داشتن رژیم سالم، تمرین، سیگار نکشیدن و ننوشیدن الکل بسیار کمک خواهد کرد. سیگار کشیدن، نوشیدن الکل و داشتن اضافه‌وزن، پسوریازیس را بدتر می‌کند. این موارد همچنین تأثیر درمان را کمتر می‌کند. افرادی که پسوریازیس دارند نیز خطر ابتلا به بیماری مای قلبی، دیابت و سایر بیماری‌ها را افزایش می‌دهند، بنابراین مراقبت خوب از خود ضروری است.

اگر مفاصل شما احساس خشکی و درد داشته باشند به‌خصوص هنگامی‌که از خواب بیدار می‌شوید، متخصص پوست را ببینید. خشکی و یا درد مفاصل می‌توانند اولین نشانه  از آرتروز پسوریاتیک باشد. حدود 10 تا 30 درصد افراد مبتلا به پسوریازیس این نوع از آرتریت را تجربه می‌کنند.
درمان ضروری است زیرا این نوع آرتروز می‌تواند مفاصل را تحلیل برد. درمان می‌تواند مانع تغییر شکل و معلولیت شود.

اگر کنار ناخن‌هایتان ریشه می‌شود، روی ناخن‌ها گود می‌شود یا رنگ زرد ایجادشده است به متخصص پوست مراجعه کنید. این علائم می‌توانند نشان‌دهنده‌ی آرتریت پسوریازیس باشد.

اگر احساس افسردگی می‌کنید، ممکن است بخواهید به یک گروه حمایت از پسوریازیس بپیوندید یا یک متخصص بهداشت روانی را ببینید. افسردگی، اضطراب و رفتارهای مرتبط با خودکشی در افراد مبتلا به پسوریازیس شایع‌تر است. کمک گرفتن از دیگران نشانه‌ی ضعف نیست.

بعضی از افراد پسوریازیس را درمان نمی‌کنند اما مهم است که از گزینه مای درمان آگاهی داشته باشید. این به شما کمک می‌کند که یک تصمیم آگاهانه بگیرید و احساس کنترل داشته باشید.

 

قطع ناگهانی داروهای پسوریازیس می‌تواند عواقب جدی داشته باشد. این کار می‌تواند یکی از انواع پسوریازیس را به نوع دیگرپسوریازیس جدی‌تر تبدیل کند. مثلاً فرض کنید فرد مبتلا به پسوریازیس پلاک دارویی به نام متوترکسات مصرف می‌کند. اگر فرد ناگهانی متوترکسات را متوقف کند ممکن است پسوریازیس پلاک به پسوریازیس خالدار یا پسوریازیس اریترومتری تبدیل شود. این اتفاق می‌تواند بسیار برای فرد جدی و خطرناک باشد.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است